Lettergrootte:

Aan de praat met Melkias

Zijn doopnaam is Melkias Martin Lisapalij, een man van 66 jaar en geboren in Sittard te Limburg.
Hij is getrouwd met Saskia Bloem en heeft geen kinderen.

Toen Melkias in 1991 lid werd van een schaakclub in het Kruispunt te Voorburg, leerde hij Saskia kennen en kregen ze een relatie.
Melkias is ook bekend als Minnie, zijn roepnaam.

Zijn Molukse ouders woonden voor zijn geboorte op het eiland Saparua van Nederlands-Indië (nu Indonesië) en zijn vader was in dienst van KNIL (Koninklijke Nederlandsch-Indisch Leger). Toen destijds president Soekarno de toenmalige Nederlandse kolonie wilde annexeren, was het niet veilig meer om daar te blijven en werden zijn ouders met ca. 12.000 andere gezinnen in 1951 per boot meegenomen naar Nederland. Zodoende kwamen ze in Nederland te wonen.

Melkias is doof geboren en de oorzaak is onbekend. Toen hij klein was, had Melkias communicatieproblemen want in zijn familie was er sprake van twee talen, namelijk Maleis en Nederlands. Maar in de latere jaren vormde dat geen probleem meer. Melkias heeft nog steeds familie wonen in Molukken en Java.

Melkias is nog twee keer terug geweest naar Indonesië en vooral die van 1998 vond hij bijzonder want toen kon hij aan Saskia het dorp Ihamahu op het eiland Saparua, de geboorteplaats van zijn ouders en voorouders, laten zien. Bij het bezoeken van die dorp kreeg Melkias te kampen met emotionele gevoelens want Ihamahu voelde voor hem als zijn dorp hoewel hij nooit daar heeft gewoond.

Van 1957 tot 1971 zat Melkias op Effatha te Voorburg. Hij had daar een leuke tijd, vooral na 12-jarige leeftijd want toen kreeg hij meer empowerment en durfde hij vaker voor zichzelf op te komen. Daar volgde hij opleiding UDO (Uitgebreid Doven Onderwijs).

En als tekenaar in dienst bij HAPAM, een bedrijf van elektrische apparatenbouw voor laag- en hoogspanning te Amersfoort, volgde hij bij PBNA opleiding werktuigbouwkunde.

Nadien verhuisde Melkias in 1981 naar Gouda en kwam hij in dienst van gemeente Gouda. Melkias heeft daar diverse afdelingen doorlopen zoals civiele dienst, bestuurlijke en juridische zaken en op het laatst bij personeelszaken. In dienst van gemeente Gouda heeft hij opleiding BOL bij bestuursacademie afgerond.
Ook was Melkias jarenlang actief als curator voor een handelingsonbekwame dove vrouw. Hij was de contactpersoon tussen de bewindvoerder (financiële beheerder) en haar. Taak van Melkias was het behartigen van haar financiën. Hij is nu gepensioneerd maar het woord vervelen komt niet in zijn vocabulaire voor.

Melkias doet op recreatieve basis aan golfen en af en toe neemt hij deel aan wedstrijden onder auspiciën van KNDSB. (Koninklijke Nederlandse Doven Sport Bond). Melkias denkt nog steeds met plezier terug aan de sporten die hij destijds had beleefd zoals voetbal, volleybal en schaken.

Dit jaar heeft Melkias “Belangengroep dove en slechthorende inwoners van Gouda e.o.” opgezet. Doel is om knelpunten zoals bv. beperkte toegankelijkheid te inventariseren en deze door te geven aan de lokale overheid en andere instellingen zoals bv. de gezondheidszorg.

Melkias heeft grote interesse voor cultuur en/of historie. Daarvoor gaat hij soms met Saskia naar een filmhuis of bezoeken ze een museum.
Wat betreft de vakanties, vanwege hun rijke cultuur en historie gaan ze graag naar Italië of Frankrijk. Ook vakanties naar Friesland en Terschelling (geboorte-eiland van de vader (ov) van zijn vrouw Saskia) kunnen hun bekoren.

Een goed boek over kunstgeschiedenis mag hij graag lezen en ook de bijbel waaruit Melkias kracht en wijsheid kan putten. Het geloof speelt een belangrijke rol in zijn leven. In het kader daarvan is Melkias bezig voor evangeliegemeente CLC (City Life Church) te Den Haag en is hij leider tijdens de Bijbelstudie voor dove mannen in Zoetermeer.

Sinds zijn pensionering in 2018 heeft hij meer tijd voor Stichting HaWeDo (Haaglanden Welzijn voor Doven) en voor stuurgroep dove ouderen Haaglanden. In het verleden heeft Melkias diversen bestuursfuncties vervuld bij dove sportclubs zoals bij BOBO’82 (jongeren), DFCZ (voetbal) en VoDoPi (schaken). En sinds februari 2006 tot op heden is Melkias voorzitter van stichting HaWeDo (voorheen SSCRCD). Vroeger, toen SSCRCD nog de beschikking had over het gebouw ’t Gebarenhof (dovenontmoetingscentrum) vond Melkias het voorzitterschap zwaar want toen speelde de financiën de hoofdmoot.

De huur van ‘t Gebarenhof moest betaald worden en dat was problematisch vanwege de lage opkomsten. Maar na het afstoten van het gebouw, kon Melkias zich louter bezighouden met het welzijn voor doven.
Voor activiteiten met verschillende thema’s, 1 à 2 keer per maand huurt stichting HaWeDo vanaf 2010 een zaal bij wijkcentrum Agora met wie ze een prettig samenwerkingsverband hebben.

Met Stichting HaWeDo gaat het op het moment goed. Ook de opkomsten tijdens de activiteiten zijn goed. Wat betreft het bestuur van HaWeDo, overeenkomstig de statuten is het compleet. Hoelang Melkias nog voorzitter blijft, weet hij niet. Op het moment vindt hij het voorzitterschap nog steeds leuk en uitdagend.

Naast zijn voorzitterschap maakt Melkias ook deel uit van stuurgroep dove ouderen Haaglanden.
Doel van de stuurgroep is het realiseren van een zorgcentrum binnen de regio Haaglanden want niet iedere oudere wilt verhuizen naar de Gelderhorst. Ze willen het liefst blijven wonen in de buurt van hun familie en vrienden en in de vertrouwde omgeving. In de stuurgroep, bestaande uit 6 personen werken de vertegenwoordigers van HaWeDo en WeZoDo samen.

Wat betreft de realisatie van een zorgcentrum binnen de regio, Melkias acht de kans daarop “klein”. Melkias vindt 2 stichtingen HaWeDo en WeZoDo binnen een betrekkelijke afstand van elkaar eigenlijk te veel. Maar iedere stichting heeft zijn eigen doelgroep met hun eigen gewoontes en cultuur. Die verschillen toch wel van elkaar en iedereen is vrij om te kiezen waarheen ze willen gaan.

Melkias zou het een goede zaak vinden als beiden stichtingen hun krachten gaan bundelen. Samen kunnen ze wellicht meer bereiken.
Melkias denkt dat het moeilijk zal zijn om jongeren binnen te halen want ze hebben andere behoeftes en ideeën dan die van de oudere generatie. Over de toekomst van de stichtingen, Melkias hoopt dat ze blijven bestaan.

Echter, Melkias realiseert zich dat het voortbestaan in belangrijke mate afhankelijk is van het verkrijgen van subsidies en dat de achterban blijft bestaan. Zonder dat houdt het op.



Deel deze pagina:




WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann