Lettergrootte:

Aan de praat met Gera

Aan de praat met Gera

Gera Vonk-Huisjes (geen familie van wijlen Johan Huisjes) is een ondernemende vrouw met oog op en voor de belangen van de doven.
Die ondernemendheid heeft ze al van jongs af aan want reeds op
14-jarige leeftijd richtte zij samen met Benny Elferink de toenmalige jongerenclub Happy Days (voorloper van huidige Swan Harbour) op.
Zij zit op het moment in een verdrietige fase want onlangs heeft zij voorgoed afscheid moeten nemen van haar geliefde Arnold Vonk, die zij had leren kennen tijdens een carnaval in Amsterdam (Amstelstad) en met wie zij op 20-jarige leeftijd trouwde.
Ze hebben een zoon Ewoud en een dochter Joleen en 5 kleinkinderen, die normaal kunnen horen behalve de dochter die slechthorend is.
Joleen draagt oorstukjes en doet het uitstekend op een reguliere (horende) school met ambulante ondersteuning (rugzak).
Gera past regelmatig op de kleinkinderen en wekelijks gaat zij langs bij haar zelfstandig wonende 88-jarige moeder. Ze heeft goede contacten met haar gezin en hun communicatie verloopt via gebarentaal.
Gera kwam 58 jaar geleden ter wereld in Stad-Delden (Twente), groeide grootdeels op in Krimpen aan de IJssel en woont momenteel in Bergambacht.
Als gevolg van hersenvliesontsteking werd ze op 1,5- jarige leeftijd doof, ze hoort nagenoeg niets en het geluid missen doet ze niet.
Gera was de enige dove binnen een gezin bestaande uit ouders en twee zussen. Hoewel de ouders probeerden rekening te houden met haar doofheid en haar kansen gaven binnen de dovenwereld, had ze binnen het gezin toch te kampen met frustraties want Gera werd niet altijd in de gesprekken betrokken.
Ze heeft 1,5 jaar op het Henri Daniel Guyot school gezeten in Groningen en omdat haar vader voor zijn werk bij Oranjeboom ging verhuizen naar Rotterdam kwam Gera terecht op Rudolf Mees Instituut, een speciale school voor dove kinderen in Rotterdam.
Wat zij bijzonder vond van die instituut was het soort onderwijs die ook bij de kinderen gebaseerd is op het uitvoeren van praktijkervaringen en creëren van teamwork.

Hoewel Gera daar een leuk tijd beleefde, besloot ze ondanks de tegenwerkingen van school en met steun van haar vader op 13-jarige leeftijd toch de school te verlaten en te kiezen voor een opleiding bij Edelsmidschool. De 5-jarige opleiding voldeed ze in 3 jaar en in de laatste jaar was ze zelfs de beste leerling.
Daar behaalde ze edelsmids- en juweliersdiploma alsook middenstandsdiploma.
Haar vervolgopleidingen waren schriftelijke cursus boekhouden bij L.O.I. en opleiding docente gebarentaal.
Haar eerste baan was werken als edelsmid, echter voor een korte periode want als snel ging het bedrijf failliet.
Na een periode van werkloosheid werkt Gera sinds juni 1993 fulltime als financieel administratieve medewerkster bij Promen, een bedrijf dat werkzaam is op het gebied van sociale werkvoorziening en re-integratie.
Ze heeft het daar, waar meerdere doven (op een andere afdeling) werken uitermate naar haar zin, mede omdat alle horende collega’s verplicht zijn om een cursus te volgen in omgaan met doven.
Daarnaast heeft Gera nog meer banen zoals:
Docente gebarentaal bij Hogeschool in Rotterdam (is daar een keuzevak), docente gebarentaal bij N.H.A. (Nationale Handelsacademie) en als zzp’er geeft ze individueel of aan kleine groepen ook gebarencursussen.
En bovendien geeft Gera gebarencursussen bij Swedoro.
Vanwege de coronacrisis worden de cursussen online gegeven behalve examens.
Die worden klassikaal gehouden met voldoende afstand van elkaar.

De wisselwerking, werken bij Promen en geven van gebarencursussen, vindt Gera fijn. Dat zij bij gebarencursussen op meerdere fronten actief is komt voort uit het gegeven dat Gera het belangrijk vindt dat zoveel mogelijk mensen de gebarentaal kennen omdat dat de toegankelijkheid van de doven ten goede komt.
Bovendien vindt zij het ook leuk want zij vindt gebarentaal en zijn mimiek prachtig.
Dat Gera ondanks het aantal werkzaamheden nog tijd heeft voor andere dingen zoals haar gezin, vrijwilligerswerk en hobby’s komt door een goede planning en tijdsindeling.
Wat betreft het vrijwilligerswerk, Gera zit sinds september 1980 in het bestuur van Swedoro waarvan ruim 30 jaar als voorzitter.
Vanwege langjarige bestuurswerk en grote inzet werd zij op 12 januari 2019 benoemd tot lid in de Orde van Oranje-Nassau en mocht zij de koninklijke onderscheiding ontvangen uit de handen van burgemeester Aboutaleb.
Het mooiste van al die jaren wat zij heeft georganiseerd vindt zij de conferentie telecommunicatie Europese doven. Thema was tot het komen van één uniform beleid ten aanzien van communicatieapparatuur.
Daarnaast treedt zij op als gids bij stadsrondleidingen voor de doven in Rotterdam.
Verder is Gera voorzitter van VLLT (Vereniging van Leraren in levende Talen), een vakvereniging voor docenten Nederlandse Gebarentaal, Nederlands ondersteund met Gebaren en Dovencultuur. De belangrijkste doelstelling van de vereniging is het bevorderen van het NGT-onderwijs en de ontwikkelingen hiervan.
En daar hoort ook kwaliteitsbewaking bij.
Ook is zij secretaris bij Nationaal Dovenfonds.
Het fonds subsidieert projecten die primair tot doel hebben de kennis en/of het welzijn van doven te bevorderen.
Over haar hobby’s, Gera mag ook graag op vakantie gaan en vindt het fijn om te lezen, tuinieren, stamboomonderzoek te doen en te quilten (met de hand).
Op het moment doet Gera niet aan sport maar vroeger deed ze aan topzwemmen met als resultaat uitzending naar de olympische spelen voor doven in Roemenië.

Het grappige was, dat daar na het zwemmen alle deelnemers groene haren kregen wat werd veroorzaakt door een onbekende chemische toevoeging aan het water.
Om haar conditie op peil te houden pakt Gera af en toe de fiets.
Over Swedoro, na het vergaderen vindt ze het fijn om met andere doven over allerlei zaken te kletsen en te ontspannen.
En met Swedoro gaat het goed. Ook tijdens de coronacrisis stond Swedoro niet stil alhoewel het gebouw wel een tijdje was gesloten.
Er werden mondkapjes met doorzichtige luikjes gemaakt voor de verkoop en daarnaast ook broodplankjes waarvan er circa 200 stuks zijn verkocht.
Ook boden de vrijwilligers zich aan om boodschappen te doen voor de ouderen.
Gera vindt overleggen met andere zusterorganisaties belangrijk, doet dat regelmatig met SWDA (Amsterdam) en Dovenclubhuis Groningen en zou dat ook graag zien met WeZoDo (Zoetermeer) en HaWeDo (Voorburg) want overleggen met elkaar ziet Gera als een win-win situatie. (Dorswedo uit Dordrecht staat momenteel in “slaap”).
In tegenstelling tot de meeste organisaties slaagt Swedoro er wel in om jongeren aan zich te binden. De reden volgens Gera is, dat Swedoro hun vrijheid, kansen en eigen budget met achterafverantwoording biedt en hen in hun waarde laat.
Over de toekomst van Swedoro, Gera ziet het positief in en vindt dat daarvoor het steeds ontwikkelen van nieuwe projecten een vereiste is.
Gera is namens Swedoro ook bezig met een zorgcentrum voor oudere doven binnen hun regio. Alleen staat het momenteel stil vanwege de coronacrisis.
Of dat lukt is de vraag, al hoopt Gera van wel.
Anders is de Gelderhorst een optie, al is dat hopelijk van veel later zorg.
Tenslotte, als je leest wat Gera de afgelopen jaren heeft gedaan en nog steeds doet, kun je niets anders dan concluderen dat zij een powervrouw is die met onverminderde enthousiasme strijdt voor een volledig toegankelijk maatschappij voor de doven en waar de doven op gelijkwaardige basis overal aan kunnen meedoen.

“Onbeperkt meedoen begint bij onbeperkt meekrijgen
van alle vormen van informatie”

 

 



Deel deze pagina:




WP-Backgrounds by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann